 | De heer "Jokke" Georges Teugels We fietsen nog steeds naar huis langs onze straat, waar jij zo vaak wandelde.
Altijd zagen we je al van ver, je rustige tred, en dan die warme blik die ons meteen herkende.
Nog voor we goed en wel voorbij waren, was daar je groet, een woord, een lach en vaak diezelfde zorgzame vraag "Hebben jullie het niet te koud?"
Een kleine zin, maar zo vol aandacht, zo eenvoudig en toch zo warm, alsof je even voor ons zorgde in het voorbijgaan.
Niets groots, niets gepland maar altijd oprecht, altijd vriendelijk, alsof we even mochten thuiskomen in een paar zinnen.
Nu gaan we er weer voorbij, maar de straat klinkt anders. Stiller.
We kijken nog steeds even op, bijna automatisch, alsof je daar elk moment kan staan, gewoon, zoals altijd.
En misschien is dat ook zo in de herinnering van elke groet, in die ene zorgzame vraag die we nooit meer zullen horen maar altijd zullen meedragen.
Het ga je goed. We gaan je missen.
Niels, Evy, Ferre en Lio
|