Levensalbum

Frans Van den Bogaert Woonachtig te Nijlen (2560) Geboren te Nijlen (2560) op dinsdag 31 juli 1928 Overleden te Lier (2500) op woensdag 20 maart 2019 op 90-jarige leeftijd Echtgenoot van Augusta Serneels Van Tendeloo-Verhagen

Levensalbum 

Lieve familie, geachte aanwezigen,
Met een hart vol verdriet maar in oprechte dankbaarheid nemen wij vandaag afscheid van onze Frans, een talentrijk en merkwaardig mens, een werker en een genieter. Zo wil ik hem in uw aller naam huldigen. Tijdens zijn leven ging hij met genegenheid vaak naar begrafenissen van vrienden en kennissen. Wij stellen vandaag vast dat dit gebaar geapprecieerd werd door uw aanwezigheid hier op dit moment.
Frans was de oudste van de zeven kinderen, dus met voorbeeldfunctie, daarvan was hij zich bewust. Hier in Nijlen is hij beroepshalve bekend als de krantenman; van die taak kweet hij zich met volle overgave. In weer en wind, regen, koude en sneeuw bleef hij goed geluimd. Zelfs mechanische defecten haalden hem niet uit zijn optimisme.
Een eerste zware slag moest hij incasseren bij het bericht dat Virginie, zijn echtgenote, ongeneeslijk ziek was. In 1980 overleed ze. Zij schonk hem vier kinderen.
Na het verdriet komt de voorzienigheid meewerken. Hij ontmoet Gusta “op den Toer” en trouwde met haar. Toen hij ziek werd, verzorgde Gusta hem met grenzeloze toewijding tot op de laatste dag. Wij brengen hier hulde aan haar, voor alles wat zij liefdevol verwezenlijkte en met eindeloos geduld. Dankjewel Gusta voor uw zorg en aandacht. Je was buitengewoon!
Door zijn huwelijk kwam hij op een hoeve terecht, zijn natuurlijke biotoop. De liefde voor het boerenleven die hij opdeed in Wingene, tijdens de oorlog, laaide weer op. Vee, kippen en paarden, het maakte hem zeer gelukkig.
Merkwaardig is wel hoe onze Frans zijn “vrije” tijd besteedde. Vooreerst is er de duivensport, die hij meesterlijk beoefende, met talrijke prijzen, zelfs een auto. Inzicht had hij ook hier. Hij koos onze Jef als assistent, een droomduo!
Fietsen kon hij als de beste door de jarenlange oefening, niet verwonderlijk dat hij het fietsen ook zou beoefenen als hobby. Scherpenheuvel stond vaak op het programma. Hij bezielde de hele groep en genoot zelf intens van elk uitstapje.
Voor het kaartspel bewaar ik een rubriek “apart”. Hier week hij wel eens af van de bestaande regels, vooral in verband met passen en vragen had hij een aparte filosofie, die niet altijd geapprecieerd werd. Hij heeft nu ruim de tijd om zijn systeem uit te leggen, vooral aan moeder.
Frans was actief op velerlei gebied, werken deed hij zolang hij kon, genieten nog iets langer.
Nu is zijn einddoel bereikt, wij zullen hem herinneren als een goed en talentrijk iemand.
In grote dankbaarheid wijd ik deze afscheidswoorden aan hem in uw aller naam.
Als laatste woorden een brokje Latijn, als eerbetoon. “In Paradisum te ducant Angeli”. De Engelen begeleiden je naar het Paradijs.
Rust in Vrede
Namens de familie
Broer Gerard